|
Porady dla mam - bilans dwulatka
|
|
|
Kochamy swoje dzieciaki i ciągle się o nie martwimy. Zastanawiamy się, czy prawidłowo się rozwijają, czy mają odpowiednią wagę, wzrost, czy są zdrowe. Porównujemy je do dzieci sąsiadów lub znajomych. Szukamy informacji w książkach. Chcemy mieć pewność, że wszystko z nimi w porządku. Jesteśmy nadopiekuńcze i przewrażliwione? Nie. To zupełnie normalne odruchy. Każda mama martwi się o swoje dziecko i chce dla niego jak najlepiej. Oto kilka porad dla mam dwulatków. Dzięki nim będą mogły sprawdzić, jak rozwijają się ich maluchy.
|

Mama się martwi
Taki już los matki, że martwi się o wszystko. Chcemy, żeby nasze dzieci były zdrowe, poprawnie mówiły, ładnie chodziły, miały proste kręgosłupy i oczywiście lśniące białe zęby. Obojętnie czy nasz maluch ma miesiąc, czy 3 lata, ciągle zastanawiamy się, czy wszystko ok. Dlatego też przygotowaliśmy dla was bilans dwulatka. Będziecie mogły sprawdzić, czy wasza pociecha rozwija się prawidłowo i czy nie wymaga pomocy specjalisty. Wszystko po to, aby uniknąć problemów w przyszłości.
Jak zwykle zaznaczamy jednak, że nie można się trzymać wyłącznie podręcznikowych wskazówek, bo każde dziecko jest inne i rozwija się we własnym, indywidualnym tempie.
Dwulatek w domu
W drugim roku życia dziecko zaczyna rozwijać się bardzo intensywnie. Nie jest to już niemowlak, który tylko chce jeść i spać. Dwulatek to niezwykle żywa i ciekawska istota. Chce poznać cały świat i zdobywać nowe umiejętności. Wszystkiego próbuje i wszystkiego chce dotknąć. Oczywiście naśladuje nas, dorosłych.
Dziecko w tym wieku jest bardzo związane z rodzicami, natomiast wstydzi się nieznajomych. Chce być w centrum uwagi i jest zazdrosne. Potrafi już zrozumieć i wykonać proste polecenia, ale także powiedzieć NIE i MOJE. Lubi się bawić, ale niekoniecznie w grupie dzieci. Jest to bowiem etap, kiedy dziecko jeszcze nie włącza się do wspólnych zabaw. Może już bawić się samodzielnie, ale najwyżej przez kilka minut. Nie umie dzielić się z innymi. Zabawki są jego, łóżeczko jest jego, mama i tata też. Owszem pożyczy misia czy pieska, ale zaraz chce, żeby mu go oddać. Jeżeli nie otrzyma z powrotem swojej rzeczy, może wybuchnąć płaczem, rzucać zabawkami, niszczyć je, krzyczeć, tupać i złościć się. Może szczypać, gryźć, bić innych.
Dwuletni maluch wymaga nadal opieki i uwagi, bo niestety nie zdaje sobie sprawy z tego co może się stać i nie umie ocenić ryzyka. Trzeba więc na niego bardzo uważać, bo ściąga różne przedmioty, dotyka, smakuje. Rodzice powinni więc zwrócić szczególną uwagę na jego bezpieczeństwo: zabezpieczyć gniazdka, chować żelazko i ciężkie przedmioty, które mogą spaść. Należy usunąć wszelkie chemikalia, będące w zasięgu dziecka.
Jest to okres, kiedy nasza pociecha zaczyna pokazywać swoją niezależność i chce dużo czynności wykonywać samodzielnie: jeść, pić, ubierać się, zakładać buty, otwierać drzwi gdy ktoś dzwoni, czesać się, myć. Dla dwulatka bardzo ważne są rytuały: jedzenia, mycia, spania, wychodzenia na spacer, wspólnej zabawy.
Umiejętności
Dwulatek ma około 86 cm wzrostu i waży mniej więcej 13 kg. Umie wchodzić na schody i z nich zejść. Wdrapuje się na krzesła, fotele, szafki i inne meble, wszędzie tam gdzie można wejść. Bawi się piłką, kopie ją i rzuca. Pcha, podnosi, ciągnie zabawki. Wszędzie go pełno. Skacze, biega, odpycha się nóżkami na rowerku czy jeździku, buduje z klocków proste konstrukcje, rysuje czym popadnie. Interesują go obrazki w książeczkach, ogląda je, pokazuje, nazywa to co na nich jest. Wie jakie zwierzę szczeka, a jakie miauczy itp.
Nasz maluch jest bardzo ciekawski. Ciągle zadaje pytania: co to? po co? na co? Dwuletnie dziecko może być małą gadułą. Stale mówi i zadaje pytania. Powtarza słowa, tworzy krótkie, dwu-cztero wyrazowe zdania, używa czasowników i zna około 50 słów.
Czynności życiowe
W okresie drugich urodzin dziecko śpi około 14 godzin na dobę. Czasami, ale robią to już tylko niektóre maluchy, śpi w ciągu dnia. Dla dwulatka ważne są codzienne zwyczaje, np. te związane ze snem: czytanie bajeczek, głaskanie, przytulanie ukochanego misia. W tym wieku dziecko może miewać senne koszmary, zrywać się ze snu, budzić się zapłakane i przerażone.
Z apetytem bywa różnie. Jest to bowiem czas, kiedy wyrabiają się gusta i smaki. Jedne rzeczy dwulatkowi smakują, inne nie. Chce już sam jeść i pić. Powinien nadal dostawać około 5-6 posiłków dziennie.
W tym wieku dzieci zaczynają już panować nad robieniem siusiu i kupki, uczą się korzystać z nocniczka. Samodzielnie trzymają kubek i piją z niego, posługują się łyżeczką.
Bunt dwulatka
Drugi rok życia to również okres tzw. buntu dwulatka. Dwuletni malec podchodzi do wszystkiego bardzo emocjonalnie i nie potrafi panować nad uczuciami. Bywa niecierpliwy, zdenerwowany i rozdrażniony. Swoje emocje rozładowuje krzykiem, płaczem, uderzaniem główką. Bunt dwulatka objawia się robieniem wszystkiego na przekór. Dziecko świadomie nie wykonuje poleceń rodziców, ucieka, chowa się, mówi NIE. W dodatku jest niecierpliwe i na nic nie chce czekać. Wszystko musi być na już. To ciężki okres, zwłaszcza dla rodziców, ale nie powinni się obawiać, nie są to objawy złego charakteru dziecka.
Porady dla mamy i taty
Jeżeli chcecie, aby wasze dziecko dobrze się rozwijało, poświęćcie mu trochę czasu. Spróbujcie wspólnie malować, naklejać, lepić, ugniatać. Śpiewajcie razem, uczcie się wierszyków, krótkich rymowanek. Czytajcie swoim pociechom bajeczki, opowiadajcie co jest na obrazkach, rozmawiajcie z nimi. W ten sposób ich zasób słów będzie coraz większy, a mowa dziecka będzie się rozwijała. Możecie również zachęcać maluchy do udziału w zajęciach domowych. Dwulatki mogą np. ścierać kurze, wkładać razem z wami pranie do pralki, podawać drobne przedmioty, układać zabawki. Starajcie się nie krytykować dziecka, a raczej wspierać jego próby samodzielności. Niestety nie ma rady na wszędobylskiego malucha, który wszystko chce sprawdzić. Trzeba zabezpieczyć szafki, usunąć niebezpieczne przedmioty i to, co chcielibyście uchronić przed zniszczeniem.
Co powinno nas zaniepokoić?
Rodzice powinni zwrócić uwagę, jeżeli dziecko jest ospałe, smutne, przygnębione, nic je nie interesuje, niczym się nie chce bawić. Wtedy należy udać się do specjalisty i sprawdzić, co dzieje się z naszą pociechą. Apatia u dziecka może bowiem świadczyć o zaburzeniach rozwoju. W tym wieku maluchy miewają także różne lęki. Boją się obcych, głośnych dźwięków, zwierząt. Trzeba więc pomóc dziecku oswoić się z daną rzeczą, której się boi, pocieszyć, wspierać w chwilach strachu i lęku. Niepokojące może też być to, że dwulatek cały czas bawi się jedną zabawką lub non stop wykonują tę samą czynność. Wtedy trzeba się z dzieckiem zgłosić do lekarza, bo może to świadczyć o zaburzeniach psychicznych.
|
|
--- Magdalena Zając ---
|
|
|
Tagi: bilans dwulatka, bunt dwulatka, porady dla rodziców, rozwój dwulatka, umiejętności dwulatka, zdrowie, zdrowie dziecka |
|
Podobne artykuły:
|
|
Jak tanio i skutecznie poprawić odporność dziecka?
Jak uodpornić dziecko w naturalny sposób?
Depresja dziecięca
Dajmy dzieciom dobre wzorce
Jak zapobiegać otyłości u niemowląt?
Jak udzielić pierwszej pomocy dzieciom?
W jaki sposób widzą noworodki?
Czy Twoje dziecko może być obciążone genetycznie?
Pokolenie głuchych
Witaminy. Czy można przedawkować?
|
|