|
Współuzależnienie matek narkomanów
|
|
|
Pierwsza książka na rynku wydawniczym poruszająca problem współuzależnienia matek narkomanów. Niezbędna dla terapeutów uzależnień, chcących poszerzyć swoją wiedzę. Jej praktyczne zastosowanie jest gwarancją polepszenia efektów terapii
|
 Termin współuzależnienie często odnosi się do relacji mąż – żona, w której nałóg jednej osoby wpływa na sposób funkcjonowania drugiej. Coraz częściej znajduje on zastosowanie w diagnozowaniu zespołu trudności u osób z najbliższego otoczenia jednostki uzależnionej od narkotyków, internetu, seksu itp. Książka Ewy Trąbińskiej-Szumigraj w szczególności skupia się na problemie matek pozostających w specyficznej relacji z uzależnionym od narkotyków dzieckiem. Role przypisane społecznie u osoby współuzależnionej ulegają zawężeniu do koncentracji na zadaniach związanych z pomocą dziecku. Jest to proces zachodzący na płaszczyźnie emocjonalnej, intelektualnej, cielesnej i bywa podejmowany planowo (pod kątem skuteczności) lub intuicyjnie. Płacz jako zachowanie intuicyjne nie prowadzi do rozwiązania problemu, ale może skutecznie pomóc w rozładowaniu negatywnych emocji. Konsekwencją wypracowania i zastosowania strategii zaradczych są często choroby somatyczne i psychiczne (nerwice, choroby serca), zaburzenia relacji (brak zaufania do ludzi) i emocji (brak radości życia).
Źródeł współuzależnienia można szukać w głębszych schematach rodzinnych. Radzenie sobie z dzieckiem uzależnionym często odwraca uwagę od innego problemu, który pierwotnie destabilizował układ rodziny, co jednoczy jej członków i zacieśnia między nimi więzi, wobec czego rodzina stara się utrzymać daną sytuację, by odwrócić uwagę od nierozwiązanych problemów. Narkoman, widząc polepszenie stosunków rodzinnych, nie decyduje się na próbę rezygnacji z nałogu.
Trudne macierzyństwo daje matce poczucie bezradności i niespełnienia się w swojej roli. Jest to dramat kobiety unicestwiającej swoją kobiecość, która umożliwiła jej urodzenie dziecka, a zarazem „skazała” ją na posiadanie dziecka chorego czy uzależnionego.
Pierwszym etapem przerwania błędnego koła cierpienia jest identyfikacja przyczyn uzależnienia dziecka i własnego współuzależnienia. Refleksja nad życiem pojawia się w miarę szybko i wynika z buntu i niezgody matek na to, co się z nimi dzieje, dopiero później staje się podstawą podejmowania działań. Pozwala ona na uświadomienie sobie ścisłej zależności łączącej matkę z problemem dziecka. Konsekwencją uświadomienia są różne strategie oddalające współuzależnioną od skutecznej terapii. Podstawową metodą uporania się z nimi jest mówienie, a właściwie opowiadanie o własnych uczuciach. Ostatnim etapem jest redefiniowanie własnej tożsamości i akceptacja „nowej” siebie. Służy to odzyskaniu zdrowej kontroli nad własnym życiem i naprawieniu toksycznej relacji z własnym dzieckiem.
Książka jest adresowana głównie do szerokiego grona terapeutów. Wnioski w niej zawarte są poparte wynikami wielu badań przeprowadzonych na osobach dotkniętych problemem współuzależnienia. Autorka w ciekawy sposób uwidacznia etapy uwikłania się w ten problem i radzenia sobie z nim. Przedstawia skuteczne metody pomocy osobie współuzależnionej, które z pewnością wzbogacają naszą wiedzę i pozwolają na skuteczne jej wykorzystanie w terapii.
http://gwp.pl/
|
|
--- Piotr Bucki ---
|
|
|
Tagi: dziecko, narkomania, schemat współuzależnienia, terapia, uzależnienie, współuzależnienie, współuzależnione matki, wychowanie dziecka |
|
Podobne artykuły:
|
|
Karty płatnicze dla dzieci i młodzieży
Sposoby na złośników
Dzieci w szponach hazardu
Dziecko przy stole
Mamy psiaka i niemowlaka
Dwuletni buntownik
Internet jak narkotyk
Dwie mamusie, dwóch tatusiów
Kiedy już doszło do przemocy...
Rozmowa fundamentem wychowania
|
