Portal dla kobiet

Z pozoru wszystko jest idealne. Młodzi, piękni, samodzielni i zakochani. Na moim palcu lśni złoty pierścionek, on szuka fotografa na ślub. Czego chcieć więcej? Chyba tylko tej namiętności, która uleciała. Niby jej nie ma a sprawia tyle problemów...

Mam 23 lata i mam ADHD. I jestem normalna. Dopiero teraz to wiem. Dlaczego? Bo nikt mi wcześniej nie powiedział, że coś takiego w ogóle istnieje!

Chcecie wiedzieć jak łatwo i skutecznie zniszczyć związek? Nie ma problemu powiem wam to. W końcu jestem mistrzynią! Przeczytajcie! I proszę Was potraktujcie tę opowieść jako przestrogę...

Ano nie ma. Niekoniecznie jednak jesiennie musi być źle. Nostalgicznie, tęskniąco, płacząco. Jesienne miesiące są nam bardzo potrzebne. Do miłych wspomnień właśnie, do ciepłych tęsknot, docenienia spokoju i odpoczynku od wakacyjnej gonitwy.

Gdzie jest zielony żywopłot z lat mojego dzieciństwa? Gdzie jego niepowtarzalny zapach i cichy szelest listków, niosący poczucie bezpieczeństwa i spokoju? Pamiętam drobne, różowe kwiatki, które jesienią zmieniały się w białe, soczyste owoce. Nazywaliśmy je „śnieguliczki”. Wróżyły nadchodzące chłody i trwały na krzakach pomimo mrozów.

Depresja czyli permanentny stan obniżonego nastroju, lęków, niechęci do życia i jakiejkolwiek aktywności nie jest tylko chorobą dorosłych. Zapadają na nią i dzieci i młodzież, tyle że u nich przebieg depresji wygląda zupełnie inaczej.

Rozwiodłaś się z mężem i to będą Twoje pierwsze święta bez niego? To jeszcze nie koniec świata. Zadbaj przede wszystkim o swój dobry nastrój, bo to on będzie miał niebagatelny wpływ na atmosferę w domu. A jeśli masz dzieci, pomyśl o tym, aby część świąt mogły spędzić z ojcem.

Jesienna pogoda dołuje, zniechęca, pozbawia energii. Najchętniej człowiek zawinąłby się w ciepły koc i przetrwał aż do wiosny. Niestety, aż tak dobrze nie ma. Można jednak spróbować zaczarować jesienną szarugę za oknem i sprawić, że dom stanie się azylem, w którym po pracy i szkole stworzymy miły, odprężający klimat.

Depresja powoduje, że świat staje się bezbarwny, szary. I to nie tylko przenośnia. Naukowcy z Niemiec odkryli, że osoby cierpiące na depresję widzą mniejszą liczbę kolorów. Zaobserwowano ponadto, że – niezależnie od kultury i wieku – im choroba bardziej zaawansowana, tym mniejszy staje się kontrast pomiędzy barwą białą a czarną. Naukowo potwierdzono znaną chyba wszystkim prawdę, że osoby przepełnione smutkiem widzą świat na szaro.

Kolejna banalna historia, jakich wiele. Zakochałam się w facecie, który ma żonę, dwójkę dzieci, psa i ... kochankę, czyli mnie. W sumie całkiem niezłe życie – bierze co chce, kiedy chce i nie ogląda się za siebie. A ja...

Mieliśmy z mężem wszystko – mieszkanie, samochód, nawet psa. Do pełni szczęścia brakowało nam jedynie dziecka. Kiedy po trzech latach małżeństwa zdecydowaliśmy, że w końcu nadszedł odpowiedni moment, byliśmy bardzo podekscytowani.

Mam na imię Kamila i mam 23 lata a historii za sobą, jakbym przeżyła jeszcze raz tyle. Już jako nastolatka o niczym innym nie marzyłam, jak tylko o tym, by wyrwać się z domu, z tej codzienności, która doprowadzała do tego, że nie mam w ogóle ochoty nigdy tam wracać.

Ból po stracie kogoś bliskiego staje się uzdrawiający wtedy, gdy całe spektrum intensywnych uczuć prowadzi powoli i stopniowo ku równowadze wewnętrznej.

Od ponad dwóch lat nie miałam samotnego poranka – nie mówiąc już o całym dniu! Wokół mnie jest ciągle moja rodzina: dwójka dzieci, mąż. Tak strasznie pragnę chwili dla siebie, takiej mojej samotności. Tak strasznie, że to aż boli.

Odkąd pamiętam Majka była w naszej paczce najbardziej wesołą i beztroską dziewczyną. Była śliczna, przyciągała mężczyzn jak magnes, a przy tym była tak bezpośrednia i miła, że można ją było wziąć za zesłanego na ziemię anioła.