Portal dla kobiet

O zaletach zwiedzania napisano już chyba wszystko. O wadach chyba niewiele, a najprawdopodobniej wcale. Rozmaite i niezliczone biura podróży zachwalają egzotyczne wycieczki, survivalowe eskapady i wypady dookoła świata, mające być podróżą życia. I taką właśnie podróżą życia była moja wycieczka do nieistniejącej dziś Czechosłowacji. Jak się później okazało, zapoczątkowała ona wieloletni survival.

Wyszedł z domu jak zwykle o 7.00. Powiedział: „ Pa. Kochanie. Będę wieczorem.” Wsiadł do samochodu i odjechał. Wtedy widziałam go ostatni raz. Wtedy ostatni raz go przytuliłam. Wtedy mogłam go mieć na wyciągnięcie ręki. Kilka godzin później już go nie było. O 16.00. wracał z pracy. Miał wypadek. Zginął na miejscu. Nie mam już męża. Jestem sama. Została tylko pustka. Teraz dobrze wiem, że nikt z nas nie zna dnia ani godziny. Nie ma sensu planować nic na zapas, bo w jednej sekundzie zmienia się całe nasze życie. W każdej chwili możemy zniknąć.

Śmierć dotyka każdego z nas. Boli najbardziej, gdy odchodzą bliscy. Mama, tata, siostra, brat, przyjaciel, dziecko. Jest nieprzewidywalna, ale pewna. Każdy z nas musi umrzeć i kiedyś przyjdzie ten moment, że zamkniemy oczy na wieczność. Nasze ciało zostanie złożone do grobu, ale co z duszą? Gdzie ona się podzieje? Czy jeszcze kiedyś spotkamy koleżankę, która zginęła w wypadku lub męża, który odszedł tak niespodziewanie? Oczywiście - mówią ci, którzy spotkali już duchy swoich bliskich. Zmarli są z nami w kontakcie. Odwiedzają w snach, pojawiają się w ulubionych za życia miejscach. Dają znaki i ostrzegają. Duchy to nasi opiekunowie, ale i dręczące zmory.

Taka sobie zwykła kobieta, matka już nawet... Kobieta, która marzyła kiedyś. Dziś też czasem jeszcze też marzy, ma pragnienia - pragnie czegoś, pobudzona wspomnieniami. Na czym polega paradoks?

Czasami najchętniej ukrylibyśmy nasze dziecko pod grubym kloszem, który chroniłby je przed całym złem tego świata. Wydaje się nam ono takie małe i bezbronne, bez względu na to ile ma lat. Boimy się więc jak zareaguje na wieść, że jego chomik umarł. Zastanawiamy się, czy opowiadać mu o ciężkiej chorobie cioci, czy zabierać na pogrzeb babci? Wydaje nam się, że ma jeszcze czas na to, aby zetknąć się ze śmiercią. Na razie jest jeszcze zbyt mały. Nie wszystko jeszcze rozumie. I choć chcemy chronić nasze dzieci, to będą one musiały jednak stawić czoło kruchości życia. Jeśli nawet uda nam się uchronić je przed tematem śmierci w dzieciństwie, to wcześniej czy później spadnie on na naszą pociechę, niczym grom z jasnego nieba. Odkryje wtedy nasze kłamstwa o tym, że ciocia wcale nie wyjechała na drugi koniec świata, tylko jest pochowana na miejskim cmentarzu, a ukochana złota rybka nie została wypuszczona do morza, tylko tata spuścił ją w toalecie.

Ania miała wszystko, co chciała. Kochających rodziców, uroczego brata, mieszkała w ładnym domku na przedmieściach, i nie przejmowała się niczym. Żyła długo w świecie pozbawionym zła. Aż do pamiętnej chwili, gdy w poniedziałek rano zadzwonił telefon.

„Trudno ludzkie ustalić losy, gdy zmienność warunków odmienia to, co wczoraj trwałym było, a jutro istnieć przestaje.”

Ten kolejny kwietniowy weekend rozpoczął się jak tysiące innych weekendów, które już za nami. Każdy z nas miał swoje plany. Ktoś zajmował się sprzątaniem, ktoś wkładał właśnie pranie do pralki, wielu z nas odsypiało pracowity tydzień. Ot, zwykła, nieco pochmurna sobota. Przez myśl nikomu nawet nie przeszło, że ten dzień zapamiętamy do końca życia, że na długie lata wyryje się w naszych sercach. Kilka minut przed 9-tą, zmieniło się wszystko, zmieniła się historia, zmieniło się nasze życie. Samolot z prezydentem Lechem Kaczyńskim na pokładzie runął w okolicach lotniska w Smoleńsku. Czas stanął w miejscu. W jednej chwili staliśmy się świadkami wielkiej tragedii, która dotknęła nas, Polaków.

Dyskusja o zalegalizowaniu w Polsce eutanazji toczy się już od lat. Zwolennicy żądają prawa do dobrej i godnej śmierci. Chcą mieć możliwość decydowania o tym, jak mają umierać i kiedy. Przeciwnicy twierdzą, że to zabójstwo na życzenie, niezgodne z religią katolicką. Obawiają się też nadużyć. Temat ten jest bardzo kontrowersyjny i budzi wiele emocji. Na razie jednak na rozmowach i dyskusjach się kończy, bo rozwiązania tej drażliwej sprawy nie ma.

Śmierć to trudny temat dla nas wszystkich. My- dorośli, sami do końca często nie jesteśmy w stanie zrozumieć, dlaczego ktoś odchodzi, a co tu dopiero wyjaśniać to dzieciom. Dzieci natomiast mają to do siebie, że chcą wiedzieć i pytają tak długo, aż otrzymają satysfakcjonującą je odpowiedź. Niestety tego tematu uniknąć się nie da. Każdy z nas kogoś traci i to w najbardziej niespodziewanych momentach. Umiera dziadek, babcia, ciocia, wujek, kolega z klasy. Co wtedy powiedzieć dziecku?

Aborcja jest w naszym kraju tematem tabu. Jednak, mimo, że się o niej nie mówi, to się ją praktykuje. Wbrew pozorom decydują się na nią nie tylko nastolatki i studentki, którym posiadanie dziecka w tak młodym wieku i w dodatku z przypadkowym partnerem „zrujnowałoby życie”. Na aborcję decydują się kobiety w niemalże każdym wieku, o różnym statusie materialnym, często już żony i matki. Dlaczego to robią? Bo nie chcą tego dziecka, bo nie stać je na nie, bo jest ono z nieodpowiednim partnerem, bo mają inne plany w życiu, bo bardzo się boją, bo rodzina naciska, bo nie widzą innego wyjścia. Powodów jest niemal tyle, ile kobiet.

21 grudnia 2012 roku ma nastąpić koniec świata. Tę datę podaje kalendarz Majów, ale także inne proroctwa, między innymi Proroctwo Oriona. Zaszyfrowany przekaz biblijny mówi, że w 2012 roku ludzkość wyginie na skutek wojny atomowej. Również w tym roku może zagrażać nam Asteroida, która uderzając w Ziemię, wywołałaby skutki porównywalne do zrzucenia 20 mln bomb na Hiroszimę. Do tego dodajmy jeszcze przebiegunowanie i efekt cieplarniany, na skutek którego nastąpić ma wielki potop, z którego ocaleje jedynie garstka ludności.