Portal dla kobiet

Kamil zobaczył nasze nocne figle i mieliśmy tego powodu niemały kłopot...

Już pod koniec pierwszego roku życia możemy zaobserwować przejawy fizycznego uniezależniania się dziecka od rodziców. Mimo, że są one niewielkie to jednak następują coraz intensywniej stopniowo przechodząc także w próby uniezależnienia psychicznego. Tylko dzięki tym małym kroczkom następującym po sobie od najwcześniejszych etapów rozwoju dziecko będzie w stanie samodzielnie podejmować decyzje oraz poznać swoje oczekiwania w stosunku do innych ludzi, a także oczekiwania innych w stosunku do niego.

Bezsprzecznie najlepiej jest, gdy dzieci wychowują się w pełnej, kochającej rodzinie. Kochającej to znaczy wtedy, kiedy rodzice darzą uczuciem nie tylko swoją pociechę, ale i siebie nawzajem. Czasem to niemożliwe – miłość do jednej i tej samej osoby nie jest dorosłym dana na zawsze, i mama z tatą rozstają się. Po pewnym czasie mama poznaje nowego mężczyznę, który coraz częściej pojawia się w domu jej i dziecka...

„Jestem matką 18 miesięcznego łobuza. Wszystko wymusza płaczem, krzykiem, piskiem. Wstyd wychodzić z nim na miasto, do sklepu jak wejdę, to muszę dać mu od razu lizaka, bo inaczej jest pisk na cały market. Jest straszny, ale bardzo go kocham. Wiem, że sama do tego doprowadziłam, dałam mu wejść sobie na głowę” – na forach internetowych pełno jest podobnych wypowiedzi. Zdesperowane matki szukają rad u innych rodzicielek, na zapanowanie nad małym tyranem. Są zmęczone, niewyspane i mają po prostu wszystkiego dosyć.