Portal dla kobiet

O zaletach zwiedzania napisano już chyba wszystko. O wadach chyba niewiele, a najprawdopodobniej wcale. Rozmaite i niezliczone biura podróży zachwalają egzotyczne wycieczki, survivalowe eskapady i wypady dookoła świata, mające być podróżą życia. I taką właśnie podróżą życia była moja wycieczka do nieistniejącej dziś Czechosłowacji. Jak się później okazało, zapoczątkowała ona wieloletni survival.

Kiedy Andrzej odszedł ode mnie, bardzo to przeżyłam. Przez rok nie mogłam dać sobie rady. Puste łóżko, puste miejsce przy stole, nie ma dla kogo gotować, ładnie wyglądać, nie ma już kogo kochać. Nie potrafiłam go nienawidzić za to, że mnie zostawił. Zresztą, nie odszedł do innej kobiety...

Przyjaciółki to dobra rzecz. Nikt przecież tak dobrze jak druga kobieta nie zrozumie twoich problemów i radości, i nie obdarzy Cię bezinteresowną przyjaźnią. Problem zaczyna się dopiero wtedy, gdy przyjaciółka zbyt mocno ingeruje w Twoje życie. Już nie jest tylko tą, której można się wyżalić albo wspólnie pośmiać z niefrasobliwości mężczyzn. Bo przyjaciółka nagle zaczyna mówić ci, co jest dobre a co złe, co możesz a czego nie powinnaś robić, aż w końcu czujesz, że osaczyła Cię ze wszystkich stron...

Wszystko zaczyna się pięknie. Biała suknia, weselne dzwony i słowa, „że cię nie opuszczę, aż do śmierci”. Z czasem jednak wszystko się zmienia. Niekiedy już po dwóch latach, czasami po dwudziestu. Samotność przychodzi nieproszona. Rozgaszcza się w naszym domu, życiu, małżeństwie. Sprawia, że dwie bliskie osoby, stają się sobie zupełnie obce. Brak tematów do rozmów, czułości, miłości, romantyzmu, zrozumienia. Wspólne pozostają tylko dzieci. Jeśli seks, to rzadko i byle jak. Jeśli rozmowy, to tylko o rachunkach. Tylko szarość dnia i proza życia. Żyje się nie razem, a obok siebie.

Potrafimy się wspierać i stawać za sobą murem. Lubimy poplotkować, wybrać się razem na zakupy, podyskutować o dietach i gotowaniu. Wspieramy się w chorobie, zwierzamy z życiowych problemów. My kobiety. Niestety druga strona medalu jest taka, że jedna drugą obgaduje, zazdrości modnych ciuchów, samochodu czy męża. Czasem wydrapałybyśmy sobie oczy. Chcemy być lepsze, szczuplejsze i ładniej ubrane. Walczymy o pozycję w pracy, względy szefów, a nawet o miejsce w kolejce do lekarza. Kobiety stają się dla siebie wrogami.

Kiedy ktoś w Polsce się dorobi, od razu mówi się, że majątek zdobył nielegalnie. Gdy jakaś gwiazda dopiero wznosi się na szczyt, wszyscy są zachwyceni debiutantem. Zarówno fani, jak i prasa. Kiedy nasza gwiazda osiągnie sukces i zabłyśnie na firmamencie wśród innych wielkich tego świata, wszyscy się nagle od niej odwracają, a przyznawanie się choćby do odrobiny sympatii, co do jej osoby, uważane jest za totalny obciach.

Poznałam go w pracy. Był chłopakiem Magdy, mojej koleżanki z biura. Miał na imię Bartek i pracował w policji. Spotykali się dość długo. Planowali nawet ślub, ale nic z tego nie wyszło. Magda poznała kogoś nowego i rozstali się. On był sam, ja byłam sama. Zaczęliśmy się spotykać. Magda próbowała ze mną rozmawiać i ostrzec mnie przed nim, ale ja potraktowałam jej słowa jako zwykłą zazdrość. Teraz tego żałuję. Byłam głupia. Niestety usilne pragnienie bycia kochaną zgubiło mnie. W efekcie wyszłam za mąż za człowieka, którego nienawidzę.

Jaki jest człowiek, który w rodzinnym domy nie zaznał bliskości, wsparcia, przyjaźni… a najważniejsze jego zmartwienia dnia codziennego: czy zdołam ocalić mamę, czy moje „poświęcenie” przedłuży jej życie???