Portal dla kobiet

Z niedowierzaniem przecieram dziś oczy i zastanawiam się w jakim kraju ja żyję? Czy to Polska właśnie? Słucham radia, oglądam telewizję i naprawdę uwierzyć nie mogę w to co dzieje w moim kraju. Podobno w państwie europejskim, cywilizowanym, rozwiniętym, otwartym na świat. A dzieje się sporo. Od kilku tygodni trwa bowiem walka o krzyż, który w kwietniu tego roku stanął przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie. Krzyż postawili harcerze tuż po katastrofie pod Smoleńskiem.

31 maja 2010 w centrum Guatemala City, stolicy Gwatemali osunęła się ziemia pochłaniając w kilka sekund skrzyżowanie ulic oraz trzypiętrowy budynek. Zginęła jedna osoba – dozorca domu. W wyniku zapaści powstała olbrzymia dziura. Ma ona około 30 metrów szerokości i ponad 60 metrów głębokości. Powstała ona prawdopodobnie w skutek osunięcia się ziemi spowodowanego silnymi ulewami huraganu „Agatha” przechodzącego nad Ameryką.

Ktoś bardziej przesądny powiedziałby, że to jakieś fatum. Najpierw katastrofa lotnicza, chwilę później wielka powódź - południe kraju zalane. Walka z żywiołem przypomina walkę z wiatrakami – człowiek nie ma wpływu na jego siłę.

Marszałek Sejmu, pełniący obecnie obowiązki prezydenta, wydał postanowienie o zarządzeniu wyborów. Od środy rusza więc kampania wyborcza, która zakończy się 18 czerwca. Pierwsza tura wyborów odbędzie się 20 czerwca, druga odbędzie się 4 lipca.

W ostatnich dniach, kiedy większość ludzi w Polsce była zafrasowana katastrofą prezydenckiego samolotu, na świecie miała miejsce niezwykła kumulacja przedziwnych zjawisk, w tym tych najtragiczniejszych w skutkach. W różnych zakątkach Ziemi i wszechświata miały miejsce dziwne rzeczy. Wszystko to sprawiło, że u wielu osób pojawiło się uczucie narastającego zagrożenia i strachu. Czy ostatnie wydarzenia to zwykły przypadek czy coś więcej?

,,I wtem wielki ptak metalowy upadnie, a na nim znajdować się będą osoby ważne kraju niezwyciężonego, a na kraj ogarnięty chaosem i żałobą, wrogi najeźdźca ze wschodu uderzy”. ,,Żelazny ptak rozdzieli dwóch braci” – po katastrofie 10 kwietnia te słowa cytowano na bardzo wielu forach internetowych, choć mylnie przypisuje się je Nostradamusowi. Wbrew przypuszczeniom niektórych osób nie zostały one napisane dopiero po tym, jakże tragicznym wydarzeniu. Sama natknęłam się na nie jakieś pół roku wcześniej, szukając materiału do artykułu na temat końca świata w 2012 roku.