Portal dla kobiet

Kamil zobaczył nasze nocne figle i mieliśmy tego powodu niemały kłopot...

Kiedy wyszłam po raz drugi za mąż, wydawało mi się, że będziemy szczęśliwi. Ale przez jedną chwilę zapomnienia zaszłam w ciążę z byłym mężem. Nie mogę mieć tego dziecka, a jednocześnie nie umiem się go pozbyć...

Jestem samotną matką a praca w korporacji nie ułatwia mi opieki nad dzieckiem. Częste nadgodziny, praca zabierana do domu czy po prostu zmęczenie przyczyniły się do tego, że często korzystałam z pomocy swojej mamy.

Po roku starania się o dziecko test wreszcie pokazał dwie magiczne kreski. Były łzy szczęścia, uroczysta kolacja i mnóstwo radości męża. Zaczęliśmy się oboje przygotowywać do rodzicielstwa. W każdym kącie naszego mieszkania można było znaleźć poradniki dla przyszłych rodziców. Miałam wrażenie, że jestem dobrze przygotowana do roli mamy, że nie popełnię błędów mojej matki...

Zaczęłam pisać bloga z prostego powodu: chciałam wyjść w końcu z przeklętej matni, jaką jest samotność. Tu, w sieci nie byłam postrzegana przez pryzmat mojego wyglądu, a jedynie przez to, w jaki sposób opisuję świat.

Z pozoru wszystko jest idealne. Młodzi, piękni, samodzielni i zakochani. Na moim palcu lśni złoty pierścionek, on szuka fotografa na ślub. Czego chcieć więcej? Chyba tylko tej namiętności, która uleciała. Niby jej nie ma a sprawia tyle problemów...

To był zwykły grudniowy wieczór. Siedziałam w swoim pokoju i czytałam książkę, kiedy weszła mama i poprosiła mnie, żebym poszła do sklepu po mleko. Ubrałam się i z niechęcią wybiegłam na zimne powietrze.

Mam 23 lata i mam ADHD. I jestem normalna. Dopiero teraz to wiem. Dlaczego? Bo nikt mi wcześniej nie powiedział, że coś takiego w ogóle istnieje!

Chcecie wiedzieć jak łatwo i skutecznie zniszczyć związek? Nie ma problemu powiem wam to. W końcu jestem mistrzynią! Przeczytajcie! I proszę Was potraktujcie tę opowieść jako przestrogę...

Gdzie jest zielony żywopłot z lat mojego dzieciństwa? Gdzie jego niepowtarzalny zapach i cichy szelest listków, niosący poczucie bezpieczeństwa i spokoju? Pamiętam drobne, różowe kwiatki, które jesienią zmieniały się w białe, soczyste owoce. Nazywaliśmy je „śnieguliczki”. Wróżyły nadchodzące chłody i trwały na krzakach pomimo mrozów.

Spotkałem się z nią cztery razy. To za krótko, żeby się dobrze poznać i wiedzieć, kim ona naprawdę jest. Więc kiedy usłyszałem o ciąży, zwyczajnie mnie zatkało.

Moja kobieta zaczęła się odchudzać. Mały problem, gdyby tylko siebie. Ale i mnie zaczęła serwować same „pyszne” otręby i inne świństwa. Nie mogąc trafić do jej zdrowego rozsądku, zacząłem stołować się na mieście. Problem w tym, że ona moje zniknięcia bierze za zdradę...

Nigdy nie lubiłem hucznych balów. Moja żona jednak je uwielbiała. Więc co sylwestra musiałem jej towarzyszyć...

Zawsze słyszałam, że jestem głupia, brzydka i nic dobrego mnie w życiu nie czeka. Słowo daję – nie słyszałam z ust rodziców nic miłego. Szybko wyszłam za mąż, łudząc się, że mąż mnie pokocha i doceni. Ale trafiłam na kolejnego człowieka, który znęcał się nade mną psychicznie i fizycznie. Postanowiłam więc, że sama sobie udowodnię, że nie jestem taka do niczego. Tylko, że przyszło mi za to zapłacić dość dużą cenę...

Moja żona oszalała. Chce rozwodu. Po dwudziestu latach małżeństwa. Co ja na to? Ano nic, myślę, że jej przejdzie. Bo przecież zarzuty, które wytoczyła, to żadne powody do rozstania.