|
Depresja
|
|
|
Nie dajmy się depresji! Poznajmy ją i nauczmy się jej unikać! Od świata, który dręczy i uwiera trudno jest uciec, lepiej więc wyjść mu na przeciw w stosownie dopasowanej zbroi. Nawet wówczas jednak nie ma pewności, czy rachunek, jaki wystawi nam życie będzie mniejszy.
|
Depresja jest chorobą, polegającą na głębokim i długo utrzymującym się smutku, przygnębieniu, rezygnacji, przejawia się stanem wyjałowienia emocjonalnego i często obojętności. Sam smutek to tylko jeden z wielu objawów, składających się na obraz depresji.
Zazwyczaj razem ze smutkiem występuje:
utrata zainteresowań -chory nie znajduje w niczym przyjemności, nic go nie cieszy. Porzuca dawne zainteresowania, nie zajmuje się tym, co dotychczas lubił robić, wydaje mu się, że dawniej załatwiane z wielką satysfakcją sprawy idą coraz gorzej, przerasta go nawet to, co wcześniej przychodziło z łatwością.
brak energii - chory jest osłabiony, mało aktywny, zmęczony. Wolno mówi i porusza się, codzienne czynności zajmują mu wiele czasu. Zadania wymagające większego wysiłku (np. przygotowanie posiłku, zrobienie zakupów) przerastają jego możliwości.
lęk - chory ma poczucie zagrożenia z niewiadomego źródła, dokucza mu niepokój wewnętrzny, napięcie, oczekiwanie na złe, które ma nadejść. Obawia się przyszłości, jest pełen pesymizmu.
poczucie winy i niska samoocena - chory uważa się za nieudacznika, surowo ocenia siebie, wydaje mu się, że do niczego się nie nadaje i wszystko robi źle, może myśleć, że spotkała go zasłużona kara za zaniedbane obowiązki, kontakty z bliskimi czy znajomymi
problemy ze snem - u chorego występuje nadmierna senność i osłabienie w ciągu dnia lub bezsenność i częste budzenie się w nocy. Nawet, jeśli przesypia w łóżku pół dnia, to nie jest wypoczęty, taki sen nie regeneruje.
niemożność koncentracji - trudności w skupieniu uwagi, precyzji myślenia. Chory nie może się skoncentrować, praca i nauka sprawiają mu problem, często ma wrażenie niedomagania pracy mózgu z powodu trudności z logicznym łączeniem faktów.
brak apetytu - następuje spadek wagi, chory chudnie kilka kilogramów w krótkim czasie, jedzenie jest dla niego czymś niepotrzebnym i wymagającym wysiłku; myślenie o śmierci - nie widząc szans na poprawę swojego stanu coraz częściej myśli o śmierci, umieraniu, dostrzega w tym jedyne wyjście. Może to w konsekwencji prowadzić do próby popełnienia samobójstwa.
Podstawowe objawy, które służą do diagnozowania depresji, to jednak nie wszystko, często nie zdajemy sobie sprawy, że choroba ta może dawać również objawy cielesne (somatyczne), jak:
bóle głowy, bóle kręgosłupa, zmęczenie, bóle w jamie brzusznej, w klatce piersiowej, świąd lub pieczenie skóry, suchość w ustach, zaparcia, pogorszenie libido, duszności, spadek apetytu, chudnięcie.
Badania przeprowadzone w 15 ośrodkach medycyny rodzinnej w różnych krajach wykazały, że w przypadku 69 proc. osób z depresją objawy somatyczne były główną przyczyną ich wizyty u lekarza. U ok. 30 procent chorych na depresję dolegliwości somatyczne występują nawet przez 5 lat, zanim zostanie postawiona właściwa diagnoza. Zdarza się nawet tak, że objawy fizyczne u chorych na depresję (głównie bóle i bezsenność) wysuwają się na czoło, natomiast samej depresji właściwie nie widać. Jest to tzw. depresja maskowana (nazywana też maską depresyjną lub "depresją bez depresji"), czyli depresja, która objawia się przede wszystkim, jako choroba ciała. Taką depresję bardzo trudno jest diagnozować, a leczenie wyłącznie objawów somatycznych nie daje oczekiwanych efektów.
Co roku prawie milion ludzi na świecie umiera z powodu depresji najtragiczniejszą, bo samobójczą śmiercią. Wielu innych dolegliwość ta pozbawia radości i sensu życia. Czy można im pomóc?
Leczenie farmakologiczne, (czyli tzw. terapia biologiczna) stanowi obecnie podstawowy sposób walki z depresją.
O konieczności podania leków decyduje wyłącznie lekarz. Leki, którymi dysponuje psychiatra, działają na 3 "poziomy": nastrój, lęk i napęd. Rodzaj przepisanego medykamentu będzie więc zależał od postaci depresji; tego czy towarzyszy jej apatia czy przeciwnie, nadmierne pobudzenie. W pierwszym przypadku stosuje się środki przeciwdepresyjne mające wpływ odhamowujący, w drugim uspokajający i przeciwlękowy.
Tylko lekarz potrafi tak dobrać lek i dawkę, by najpierw poprawić nastrój chorego, a dopiero później pobudzić go do działania. Przy odwrotnej sekwencji zdarzeń skutek mógłby okazać się tragiczny.
Walka z chorobą jest długotrwała. Pierwsze oznaki poprawy występują zazwyczaj po dwóch tygodniach kuracji, na efekt pozwalający powrócić do normalnego życia trzeba czekać 4-6 tygodni. Po ustąpieniu ostrych objawów depresji leki należy przyjmować jeszcze przez kilka miesięcy, a bywa, że i przez wiele lat.
Leki przeciwdepresyjne nie wywołują uzależnienia (poza zdarzającym się uzależnieniem psychicznym pacjenta od przyjmowania pigułki), a ich odstawienie nie daje objawów abstynencyjnych.
Dlatego często niezbędne leczenie uzupełniające stanowi psychoterapia. Skuteczność terapii opiera się w przypadku tej dolegliwości na pełnej współpracy lekarza z pacjentem. Co ważniejsze, rola tego ostatniego wydaje się wiodąca. Psychiatra jest tylko przewodnikiem chorego, nie może zaś zmienić jego życia.
Dlatego warto zrobić wszystko, by uniknąć tej choroby, często okazując po prostu szacunek własnemu organizmowi i przyjmując większą odpowiedzialność za swe zdrowie i życie. Od świata, który dręczy i uwiera trudno jest uciec, lepiej więc wyjść mu na przeciw w stosownie dopasowanej zbroi. Nawet wówczas jednak nie ma pewności, czy rachunek, jaki wystawi nam życie będzie mniejszy.
Nie wydawaj duszy swej smutkowi
ani nie dręcz siebie myślami.
Radość serca jest życiem człowieka,
a wesołość człowieka przedłuża dni jego.
Wytłumacz sobie samemu, pociesz swoje serce,
I oddal długotrwały smutek od siebie;
Bo smutek zgubił wielu….
Zapraszam do dyskusji na forum:
http://www.matkapolka.com.pl/forum/viewtopic.php?p=71#71
|
|
--- matkapolka ---
|
|
|
Tagi: bezsenność, choroba, depresja, leczenie farmakologiczne, lęk, objawy somatyczne, problemy zdrowotne, psychoterapia, smutek, środki przeciwdepresyjne, zdrowie, zmęczenie |
|
Podobne artykuły:
|
|
Świat widziany na szaro
Nie mogę spać
Czy twoje dziecko ma depresję?
Program antywirusowy czas włączyć!
Anoreksja – choroba duszy
L.CASEI nie jest nam potrzebna.
Nie bój się psychiatry!
Obsesja na punkcie swojego wyglądu
Jak długo spać?
Uwaga na napoje energetyczne!
|
|
