|
Zebrania, wywiadówki i drzwi otwarte
|
|
|
Zaczął się rok szkolny, a co za tym idzie obowiązki - nie tylko dla uczniów, ale również dla ich rodziców. Jednym z tych rodzicielskich „obowiązków” jest uczestniczenie w zebraniach.
|
Zebrania w szkole tak naprawdę nie cieszą się dużą popularnością. Nie przepadają za nimi w dużej mierze uczniowie, ale również wielu rodziców i nauczycieli traktuje je jako zło konieczne. Być może spowodowane jest to postrzeganiem zebrań jako źródła „kłopotów” i konfliktów. Warto jednak uświadomić sobie, że nie są zwykłym wymysłem oświaty. Zebrania powstały dla dobra dzieci. Kontakt szkoły z rodzicami jest bardzo ważny dla prawidłowego wytyczenia kierunku w procesie nauczania i wychowania dzieci.
Dlaczego zebrania są nielubiane?
Powodów negatywnego podejścia do zebrań może być wiele. Warto się zastanowić dlaczego w większości wypadków wzbudzają negatywne odczucia…
Zebrania w oczach dzieci
W wielu dzieciach zebrania budzą po prostu strach. Bo to właśnie na zebraniu wszystkie skrzętnie ukrywane przewinienia wychodzą na jaw. Jedynka z matematyki, wagary, brak odrobionego zadania – to tylko niektóre występki, które mają na sumieniu. Kiedy już prawda ujrzy światło dzienne, przychodzi moment, aby ponieść konsekwencję: ograniczone wyjścia ze znajomymi, brak kieszonkowego lub szlaban na telewizor i komputer. Do tego ciężka rozmowa z rodzicami i wysłuchiwanie: „nie spodziewałem/am się tego po Tobie”, „z Tobą zawsze są kłopoty”, „zawiodłem/am się na Tobie”. Nawet jeżeli obejdzie się bez awantury to „ ciche dni” tez nie są przyjemne. Atmosfera po prostu jest ciężka.
Zebrania w oczach rodziców
Również wiele rodziców odczuwa niechęć do uczestniczenia w zebraniach. Jednym z powodów jest obawa przed tym, że znowu będą musieli wysłuchiwać o niepowodzeniach swoich dzieci. Tym bardziej, że krytyka jest publiczna. Rzadko zdarza się, aby rozmowy były przeprowadzane indywidualnie, większość spraw omawia się przy całej klasie. Kiedy taka sytuacja powtarza się za każdym razem, rodzic w końcu odczuwa niechęć uczestniczenia w zebraniach. Dla wielu to po prostu strata czasu i z góry zakładają, że to kolejne spotkanie bez efektów.
Zebrania w oczach nauczycieli
Zebrania są również stresujące dla nauczycieli. Mało kto przecież lubi wystąpienia publiczne, kiedy wszystkie oczy zwrócone są na niego. A to właśnie nauczyciel spełnia role prowadzącego. Jego zadaniem jest przekazanie zarówno dobrych jak i złych informacji o uczniach. Często muszą wysłuchiwać uwag ze strony rodziców, którzy z góry są nastawieni negatywnie i wszystko negują. Zdają sobie sprawę, że ich praca bywa utrudniona i nie mogą liczyć na współpracę ze wszystkimi rodzicami. Bywa również, że zostają obwiniani za niepowodzenia dziecka.
Dlaczego zebrania są tak ważne?
Mimo tego, że zebrania nie zawsze przebiegają w miłej atmosferze, to uczestniczenie w nich jest bardzo ważne. Negatywne nastawienie na pewno nie sprzyja poprawie sytuacji. Warto uświadomić sobie, że wspólne zrozumienie wszystkich stron i współpraca pozwoli na znalezienie konstruktywnych rozwiązań wszelkich problemów. Zebrania to świetna okazja, aby podzielić się spostrzeżeniami i uwagami między rodzicem a nauczycielem.
Tak naprawdę to rodzice pełnią główną rolę wychowawczą swoich dzieci, a szkoła ich wspomaga w tym procesie. Dlatego dla dobra dziecka warto obrać wspólny front i porzucić wszelkie uprzedzenia. Współpraca rodziców ze szkoła pozwala na uzgodnienie działań wychowawczych i obopólne wspieranie rozwoju dziecka. Bardzo ważna jest również codzienna rozmowa z dzieckiem i interesowanie się na bieżąco sprawami szkolnymi.
Podoba Ci się artykuł?
Zapisz się do naszego Newslettera a będziesz zawsze na bieżąco z nowościami naszego portalu.
Zapraszamy!
|
|
--- Anna Brzyszcz ---
|
|
|
Tagi: chodzić, do szkoły, drzwi otwarte, dzieci, edukacja, na zebrania, na zebranie, nie lubię, w szkole, wywiadówka, zebrania, zebranie |
|
Podobne artykuły:
|
|
Powakacyjna depresja
Szkoła dla sześciolatka?
Czy nasze dzieci powinny grać na komputerze?
Dysleksja rozwojowa
Matka Polka 5-latka
Za tysiąc złotych do szkoły
Hipoterapia okiem instruktora.
Leworęczne dziecko
Studia po trzydziestce. Czy warto?
Komputer a problemy emocjonalne dzieci
|
