Portal dla kobiet

Dodaj wizytówkę firmy

Szukaj lekarza

Dodaj gabinet lek.

Dam pracę

Szukam pracy

Reklama

Historie z życia wzięte

Mam ochotę na romans

Jestem dwa lata po ślubie. Kocham męża, ale coraz bardziej mam ochotę na romans. Mam już nawet kandydata na kochanka. To jego najlepszy kumpel. Ogromnie mnie pociąga. Nie mogę się już opanować. Z jednej strony bardzo bym chciała, ale mimo wszystko boję się. Co będzie, jeśli się wyda? Mam zrobić to, czy nie?

Mam 24 lata, mój mąż 28. Pobraliśmy się ponad dwa lata temu. To była wielka miłość. Spotykaliśmy się razem 4 lata i dopiero po takim czasie podjęliśmy decyzję o ślubie. Do łóżka poszliśmy po roku znajomości. Przed ślubem było cudownie. Spotkania, randki, wyjazdy, seks w samochodzie, na sianie w stodole, u niego w pracy. Super. Po ślubie zaczęło się zwykłe życie. Zaczęliśmy budowę domu. Ja do pracy, on do pracy. Potem ja wracałam do domu, czekałam na niego, bo on zwykle pracował dłużej. Nie mamy dzieci, na razie mieszkamy z rodzicami, więc nudziłam się potwornie. Obiadów nie musiałam gotować, bo robiła to moja mama. Czasem posprzątałam, zrobiłam coś w ogrodzie, pojechałam na zakupy i tyle. Mieszkamy na głębokiej wsi, więc rozrywek nie ma tu żadnych. W międzyczasie skończyłam tylko studia, ale potem urwały się kontakty towarzyskie, powiało zwyczajną nudą.

Oboje dużo pracowaliśmy. Mąż wracał do domu zmęczony. Zwykle nie miał ochoty na seks. Wieczorem szedł spać, zanim wyszłam z wanny. Jednak kiedy po jakimś czasie znów się kochaliśmy, było cudownie. I tak dwa lata. Niedawno poznałam jego kolegę z pracy. Najlepszego kumpla z działu. Rysiek zaprosił go na kolację. Marek przyszedł z dziewczyną. Matką swojego synka. Jak mi później mówił, nie był i nadal nie jest gotowy na ślub, bo nie wie, czy to jest właśnie kobieta jego życia. Zauroczył mnie już na tej nieszczęsnej kolacji. Zadziałała między nami chemia. Nie, żebym się zakochała. Ja po prostu poczułam, że chcę być z nim. Chcę się z nim kochać tu i teraz, ale jak miałam to zrobić, kiedy za moimi plecami stał mąż, a jego kobieta stała przede mną? Kiedy dotknął mojej dłoni na pożegnanie, myślałam, że odlecę. Z trudem opanowałam się i starałam zachowywać tak, żeby mąż niczego po mnie nie poznał. Marek w rewanżu za miły wieczór zaprosił nas do siebie. Siedziałam naprzeciw niego i dotykałam jego kolan. On dotykał moich. Napięcie, jakie między nami powstało, było nie do wytrzymania. Wyszłam do łazienki. Wracając, spotkałam go w kuchni. Szepnął: Chciałbym być z taką dziewczyną jak ty! Zamarłam. Chyba zrobiłam się czerwona jak burak, bo mąż dziwnie na mnie spojrzał i zapytał, czy nic mi nie jest. Szybko wymyśliłam, że mam chyba gorączkę i pewnie złapałam w pracy jakiegoś wirusa. Od tego czasu spotykamy się bardzo często.
Nie mogę przestać myśleć o Marku. On zresztą o mnie też.

Esemesujemy do siebie, spotykamy się, ale niestety razem z naszymi połówkami. Marzę, żeby pójść z nim do łóżka. Kocham męża i nie chcę go opuszczać. Nawet nie myślę o jakimś długim romansie. Chciałabym tylko ten jeden jedyny raz kochać się właśnie z Markiem. Myślę o tym dzień i noc. Chcę to zrobić, ale boję się. Najbardziej boję się, że ten seks na boku się wyda. Panicznie boję się, że prędzej czy później mój mąż się o wszystkim dowie. Kiedyś, gdy rozmawialiśmy o zdradzie, powiedział, że chyba by mnie zabił, gdybym go zdradziła. Jeszcze bardziej boję się tego, że zawiodę rodzinę, że moje małżeństwo się rozpadnie, że wszyscy mnie potępią i przykleją etykietkę dziwki. Tymczasem ja chciałabym tylko zaznać trochę rozkoszy w ramionach innego. Czy to aż takie straszne?
Koleżanka mówi mi, że zwariowałam, żebym się opamiętała i zaprzestała kontaktów z Markiem. Stwierdziła, że jestem młoda i głupia, nie dorosłam do małżeństwa i zaczynam teraz szaleć. Powiedziała, że jeżeli to zrobię, to prawda prędzej czy później wyjdzie na jaw, a ja zostanę z niczym. Mąż mnie zostawi, rodzina i znajomi napiętnują. Jej zdaniem Marek też już pokazał, że jest nieodpowiedzialny. Ma dziecko, dziewczynę, nie chce się wiązać. Obawia się, że uwiedzie mnie i na jednym spotkaniu się nie skończy, że będę to chciała kontynuować. Wiem, że w tym, co mówi, jest wiele racji, ale ja nie chcę tego przyjąć do wiadomości. Mam wielką ochotę na mały romansik i już. Nie wiem jednak czy do czegokolwiek dojdzie, bo strasznie się boję. Z jednej strony mam wielkie pragnienie, a z drugiej przygniata mnie strach, że stracę wszystko. Co mam zrobić?

Jeśli też masz internautkom coś do opowiedzenia, chcesz się z nami podzielić swoją historią - pisz, a na pewno opublikujemy Twoje opowiadanie. redakcja@matkapolka.com.pl

Podoba Ci się artykuł?
Zapisz się do naszego Newslettera a będziesz zawsze na bieżąco z nowościami naszego portalu.
Zapraszamy!

--- Kicia ---

Tagi: historia z życia, kochanek, kochanka, mężczyzna, miłość, namiętność, obcy, pożądanie, romans, seks

Podobne artykuły:

Obalamy mity z prof. Zbigniewem Lwem-Starowiczem Białe czy czarne? Wspólne życie zabija namiętność? Kiedy chemia mija... Mężczyźni mają gorzej Czy warto...? Czy stały związek musi być nudny? Ta druga Stara miłość nie rdzewieje ? Seks? To nie dla mnie

Monia

Monia 07-01-10 10:44

Zrób to, będzie cudowny seks. Ale najpierw wyobraź sobie życie bez męża, rozwód, podział majątku. Jesteś skłonna zapłacić tą cenę? Czy za rok spędzają...