|
Być mamą – największe marzenie
|
|
|
„Prawie dwa lata temu rozpoczęliśmy starania o nasz skarb. Wyniki badań bardzo złe. Ratunkiem może być in vitro bądź leczenie do inseminacji. Leczenie powiodło się i przystąpiliśmy do 2 inseminacji. Żadna z nich nie zakończyła się sukcesem. Teraz okazało się, że wyniki M spadły i na 3 podejście nie ma szans. Piszę pokrótce naszą historię, bo nie chodzi tu o leczenie czy ilość podejść. Nie radzę sobie z emocjami. Dzisiaj jedna z najbliższych koleżanek napisała mi, że jest w ciąży. Ucieszyłam się, ale też siedzę przed monitorem i płaczę.
|
 Nie jest to zazdrość tylko wielki ból, że może ja się nigdy nie doczekam, że może nigdy nie przytulę swojego dziecka. Myślałam, że zmiana pracy zagłuszy mój instynkt. I chyba tak było do dziś, kiedy usłyszałam, że kolejna moja koleżanka jest w ciąży. Są momenty, kiedy godzę się z losem, ale coraz gorzej znoszę kolejne informacje o kolejnych ciążach. Kończy się to potokiem łez, że ja nie mogę mieć. Czasami w głębi duszy jestem zła na mojego M, chociaż to nie jego wina. Czasami dopada mnie taka bezsilność i przerażenie, że jak będzie wyglądać nasza przyszłość tylko we dwoje” – zwierza się na forum internetowym Gosia.
Kobiet z podobnymi problemami w Polsce jest tysiące. Według badań statystycznych aż 1,5 mln par w naszym kraju z różnych powodów nie może doczekać się potomstwa. Wiele z nich decyduje się na leczenie, które zazwyczaj bywa długotrwałe, trudne i kosztowne. Stres, nadzieja mieszająca się z rozczarowaniem, ból, niekiedy depresja i załamanie to ich codzienność. Te kobiety bardzo chcą zostać matkami. Marzą, aby poczuć w sobie ruchy maleństwa, chodzić dumnie z okrągłym brzuchem, a po dziewięciu miesiącach tulić do piersi noworodka. Wydaje się to być takie proste. Wiele ich koleżanek jest matkami lub wkrótce będzie. Komunikują im to przepełnione szczęściem, z nadzieją, że podzielą ich radość. One uśmiechają się, gratulują, ale wewnątrz czują ogromny ból, zazdrość. Mają poczucie wielkiej niesprawiedliwości.
Kobiety wyczekujące z utęsknieniem na potomstwo, płaczą za każdym razem, gdy pojawia się miesiączka. Czasami dopada je zwątpienie, że kiedykolwiek może się udać. Próbują same siebie przekonać, że bez dziecka także potrafią być szczęśliwe. Szukają plusów bezdzietności. Niekiedy uciekają w pracę, aby zapomnieć. Niektórym się nawet na jakiś czas to udaje. Potem jednak chęć zostania mamą powraca do nich niczym bumerang. Boją się, że jeśli teraz odpuszczę, to nigdy się im nie uda. Z roku na rok stają się coraz starsze, a szanse na przytulenie do piersi maleństwa, na usłyszenie słowa „mama”, stają się coraz mniejsze.
|
|
--- Anita Zasońska ---
|
|
|
Tagi: ból, być mamą, leczenie, macierzyństwo, mama, marzenie, niepłodność, potrzeba, urodzić, żal |
|
Podobne artykuły:
|
|
Czas na dziecko?
Aborcja – mord nie tylko na dziecku
Coolawa mama zbiera na rower
Hemoroidy - to się da wyleczyć!
Fajna mama?
Nie chciałam i nie chcę dziecka
Macierzyństwo – instynkt czy wybór?
Wychować chłopca na mężczyznę
SAMOTNA MATKA - przekleństwo czy wyzwolenie?
Czarny weekend
|
